മഴ 

കാത്തിരിക്കുന്നു  ഞാൻ  -
                അഥിതിയെ വരവേൽക്കാൻ -
മഴയെന്ന നാമധേയത്തിൽ വരുന്നവൻ .
ജീവൻറെ നിലനിൽപിനായി വന്നു
       അവനിപ്പോൾ
ആ പക്ഷഭേദങ്ങൾ തെല്ലൊന്നുമില്ലാതെ
ജാതിയോ മതമോ ഏതെന്ന ചിന്തകൾ -
ഒന്നുമില്ലാതവൻ വന്നു എല്ലാരിലും .
ഓരോരോ  തുള്ളിയായി വന്നവൻ
                                                   ഭൂമിയിൽ
നിമിഷനേരം കൊണ്ടു സംഹാരിയായി  മാറി.
നീയില്ലാതിരുന്നാൽ വരൾച്ചയും -
                                          ഭൂമിയിൽ
അധി കമായാലോ പ്രളയവും
                                        വന്നിടും

കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാൻ ഈ -
 പടിവാതിൽക്കൽ
ശാന്തനായി നീ വരുമെന്ന
പ്രതീക്ഷയിൽ .....

കാലത്തിന്റെ സമാന്തരരേഖയിൽ ഉഴലുമ്പോൾ പൂവിനെ തലോടുന്ന കുലിർക്കാറ്റെന്നപോലെ സാന്ത്വനമായി   മഴയുമെത്തി .

manassu

മനസ്സ് 

        

എന്നെവിട്ടങ്ങു  നീ പോകുന്ന -

                               വേളയിൽ 

ചാരമായ് പോകുന്നു എൻ -

                                 മേനിയത്രയും 

ഞാൻ ആർജ്ജിച്ച വിദ്യകൾ 

നേട്ടങ്ങൾ  സൌഹൃദം 

                എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു 

                പോകാതെ വയ്യ ..

എന്നിട്ടുമെന്തിനായ് അലയുന്നു നാം -

ഈ ഭൂമിയാം മാതാവിനെ 

                      മലിനമാക്കുവാൻ .

ജീവിതനൗകയിൽ ,ജീവിതചര്യയിൽ ,

സ്വാർത്ഥമാം  എൻ മന -

                മലിയിച്ചു പോയി സദാ 

വീണ്ടും വരുമോ  ഒരിക്കൽ കൂടി 

എൻ മേനിയിൽ അലിയാൻ 

           മായയിൽ അലിയാൻ ......

ലോകത്തിന്റെ മായകൾ 

ഒരു തോണിയിലെ യാത്രക്കാരായ  നാം  ഇക്കരെയാകുന്ന  ജനനം എന്ന മായയിൽ നിന്നും അക്കരെയാകുന്ന മരണം എന്ന മഹാപ്രഭാവത്തിൽ  അലിയുന്നതിനു  മുൻപ് കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന കൊമാളിതരമല്ലേ  ജീവിതം.

എന്തിനു വേണ്ടി  ആർക്കുവേണ്ടി പക്ഷെ ഒന്നുമോട്ടില്ലാതെ വയ്യതാനും .