പ്രണയം



കാവ്യ മനോഹര പ്രണയത്തെ പുൽകിഞാൻ
ജീവിത വഴിവക്കിൽ കാത്തുനിൽപു
ആയിരം  സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തൊരു
പൂത്താലി കെട്ടി അവനുവേണ്ടി ....
മനമെന്ന മഴവില്ലിൽ മായങ്ങൾ ചേർക്കാതെ
വർണങ്ങൾ പലതരം മിന്നിമാഞ്ഞു
സ്നേഹത്തിൻ പൊയ്കയിൽ താമരമൊട്ടുകൾ
അനവധി യെന്നോണം വിരിഞ്ഞു നിന്നു .
പ്രണയമാം ശിലയുടെ സൗന്ദര്യ സാനിധ്യം
             അനുഭവിച്ചറിയുന്നു മർത്യനെന്നും ..
      അറിയാതെ  പോവില്ല ഈ പാരിൽ
                                                              ആരുമീ    
പ്രണയത്തിൻ തീവ്രാനുരാഗങ്ങളെ ......
ഏതൊരു ജീവസാനിദ്യവും  തിരയുന്നു
തങ്ങൾ തൻ ഇണയെ തേടി അലയുന്നു ....
നിൽക്കുമീ പ്രണയത്തിൻ തീവ്രത
                         ജീവനിൽ
ലോകത്തിൻ അന്തിമ നിമിഷത്തോളം .....